SAKARYA SAVAŞININ 92'CI YIL DÖNÜMÜ

23 Ağustos 1921’de başlayan Sakarya Muharebesi gece ve gündüz kesintisiz 22 gün sürmüştür. Anadolu’nun kurtuluşunun başlangıcı olan bu zaferin seneyi devriyesi 23Ağustos 2013 Çarşamba günü törenlerle kutlanacak. Birinci Dünya Harbinin sonunda bir şekilde İstanbul’u Türklerin elinden almaya can atan İngilizler, Yunanlıları da İzmir’e asker çıkarmaya zorladılar ve sürekli tehdit ettiler.
Türk düşmanlığı ile ünlü olan İngiliz başvekili Llody George, Yunanlılara her türlü askerî yardımı, desteği bol bol vaat etti. Ve bu yardım desteklerini de.

15 Mayıs 1919’da İzmir’e sırf güya güvenlik için gelen Yunan kuvvetleri, karaya ayak basar basmaz, Türk komutan ve erlerini sokaklarda süngüleyerek, vahşetlerini sergilemeye başladılar. 2.5 ayda Ankara’ya ulaşarak, Kudüs’e giden Haçlı yolunu açmayı hayal eden çapulcular, pek heyecanlı idi. Yunan kralı, kendisine saygılarını sunan İngiliz irtibat subayına, Ankara’daki zafer balosu için davetiye veriyordu.

Sakarya nehrinin batı kıyısına ulaşmış düşmana karşı, Ankara’dan bir davranış gerekiyordu. Meclis Gazi Mustafa Kemal Paşaya, Meclisin yetkileri ile beraber Başkumandanlık yetkisi, çetin görüşmelerden sonra, 5 Ağustos’ta verildi. Memleket içinde, birçok mal ve hizmete devlet hemen el koydu. 40.000 kişilik Türk ordusunda 10.000 tüfek vardı. Yani 30.000 kişide tüfek yoktu. 100 km genişliğindeki cephe boyunca, 22 gece ve gündüz düşmanla boğuşuldu. Yunan ordusu ise tamamı tüfekli, 100 bin kişiden fazla idi. Ayrıca ellerinde İngilizlerin verdiği 300 modern top ile 20 uçakları vardı. Türk ordusunun top sayısı ise 170 kadardı. Ancak bunların ya mermileri yoktu, ya da yeterli sayıda değildi. Kanatları patates hamuru ile sıvanmış tek bir uçağımız vardı. Bu şartlar altında, subaylardan kurulu bölük ve taburlar savaşa sürüldü. Düşman tam bir hezimete uğramıştı. Sakarya savaşlarında zayiatımız 1.000 subay ve 24.000 kadar er ve erbaş oldu. Bu mutlu yıldönümünü idrak ederken; vatan ve millet uğruna şehit düşenleri ve gazilerini duayla, rahmetle ve minnetle anıyorum.

                   Sakarya Şiiri;

İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Akışta demetlenmiş, büyük, küçük, kâinat;
Şu çıkan buluta bak, bu inen suya inat!
Fakat Sakarya başka, yokuş mu çıkıyor ne,
Kurşundan bir yük binmiş, köpükten gövdesine;
Çatlıyor, yırtınıyor yokuşu sökmek için.
Hey Sakarya, kim demiş suya vurulmaz perçin?
Rabbim isterse, sular büklüm büklüm burulur,
Sırtına Sakarya'nın, Türk tarihi vurulur.
Eyvah, eyvah, Sakarya'm, sana mı düştü bu yük?